یکی از عوامل ایجاد امنیت در یک محل،احساس تعلق ساکنین محل می¬باشد که به مرور زمان
و با اقامت طولانی در محلات شکل می¬گیرد.اسکار نیومن در این خصوص معتقد است که:«
ساکنان از محلهایی دفاع می¬کنند که در تملک آنهاست».(نیومن، 1996: 11)
با اجرایی شدن پروژه نواب و مهاجرت ساکنین قدیمی و جایگزینی قشر جدیدی در منطقه،
این احساس تعلق در محلات از بین رفته است و منطقه تبدیل به فضایی بیگانه و غیرقابل
دفاع شده است.
احساس تعلق ساکنان و نظارت آنها بر محله در حقیقت ابزارهایی است که به کمک آنها
می¬توان رفتارهای مخل امنیت را کنترل نمود از طرف دیگر وجود آشنایی میان افراد یک
اجتماع باعث
می¬شود که غریبه¬ها راحت¬تر شناسایی شوند و غریبه بودن خواه¬ناخواه رفتار آنها را
زیر ذره¬بین نظارت قرار می¬دهد. به همین دلیل افزایش شناخت متقابل ساکنان نسبت به
همدیگر در کنترل رفتارهای غریبه¬ها نقش مهمی دارد (قاسمی،1383: 169-168). بر این
اساس در نظر گرفتن محل¬هایی جهت تعاملات افراد محله همچون مراکز محلات، تکیه¬ها،
فضاهای باز و سبز، اماکن فرهنگی-مذهبی و... می¬توانند در افزایش این شناخت افراد را
یاری رسانند.
ایجاد امنیت در شب نیز از اهمیت ویژه¬¬ای برخوردار است.تاریکی با کاستن از دامنه
ادراک انسان هم از نظر روانی ترس برانگیز است و هم می¬تواند پوششی باشد برای بسیاری
از رفتارهای معارض امنیت.(قاسمی،1383: 170).
نورپردازی ناکافی در گذرها امنیت را از آنها سلب کرده و سبب گردیده که ساکنان بعد
از غروب آفتاب کمتر از این اماکن استفاده کنند.نورپردازی ضعیف منجر به افزایش ترس
از جرم و جنایت و استفاده بیشتر تعدی¬گران و افراد خلاف¬کار شده است.نورپردازی کافی
در معابر و ایجاد فعالیتهای شبانه¬روزی مثل تاکسی¬سرویس و داروخانه یا فعالیتهایی
نظیر سوپرموادغذایی، رستوران که تا پاسی از شب زندگی در آنها جاری است می¬تواند در
افزایش امنیت در این معابر کمک شایانی نماید. این فعالیتها حتی می¬توانند انگیزه¬ای
برای حضور افراد در هنگام شب در سطح محلات و معابر و گذرها باشند و از این طریق به
امنیت آنها کمک کنند.
مناطقی که دارای دید بسته هستند مانند زیرپلها، زیرگذرهای عابرپیاده،
پلهایروگذرعابرپیاده و یا گوشه¬های پنهان(که در فاز 1 به وفور یافت می¬شوند) یا
جلوی مکانهای غیرفعال همچون مغازه¬ها و اداراتی که هنوز بلااستفاده مانده¬اند،
مکانهایی هستند که به آسانی توسط گروه¬های خاص مثل معتادین به مواد مخدر، دلالان و
تعدی¬گران اشغال می¬شود. نورپردازی کافی در این مناطق و افزایش میزان استفاده
ساکنین از این مناطق و در نتیجه نفوذ سرزندگی به آنها در ایجاد امنیت در این مکانها
بسیار مؤثر است.
تبدیل یکباره باند کندرو به تندرو، جایگیری نامناسب ایستگاههای اتوبوس و تاکسی،
پلهای ناکافی و نامناسب عابرین پیاده و... نیز از جمله عواملی هستند که به دلیل
طراحی نامناسب و بدون توجه به حقوق شهروندی ایمنی ساکنان محل را به خطر
انداخته¬اند.
