یک الگوی استفاده مختلط از فضا، گروه¬های مختلف اجتماعی را به خود جذب می¬کند و محیطی جهت تعامل اجتماعی و معاشرت گروه¬های مختلفی از اجتماع را فراهم می¬آورد.
خیابان نواب قدیم محل تجمع خرده¬فروشان، عمده¬فروشان، کارگاههای صنعتی کوچک و بزرگ و... به شمار می¬آمد و وجود هتلها، رستورانها، مدارس، بانکها، درمانگاهها و محیط¬های فرهنگی زمینه¬ای را جهت این تعاملات برای افراد فراهم می¬کرد.
با اجرای پروژه بزرگراه نواب، ساختمانهای بلند مسکونی و مغازه¬های خالی جایگزین این فضای متعامل اجتماعی شد.مغازه¬هایی که در طبقه همکف و گاهی اول در بزرگراه طراحی شده¬اند در بیشتر جاها بدون استفاده و خالی رها شده¬اند و مانع ایجاد سرزندگی در آن مناطق می¬شوند.
ورودی¬ها و جایگیری مناسب آنها یکی از عوامل ایجاد سرزندگی در یک مکان می¬باشند. ورودی بلوکها در خیابان نواب جدید در جهت بزرگراه طراحی شده که سبب شده سرزندگی به جداره بزرگراه و در پیاده¬راه¬ها محدود شود و بافت پشت بلوکها تبدیل به مکانی مرده و بدون تحرک شود.این امر موجب ایجاد فضایی غیر قابل استفاده بین بافت قدیم و جدید شده و سدّ جدایی بین مناطق را تشدید
می¬کند.
شهر فرصتهای گوناگونی را می¬تواند برای تجربه شادی و نشاط در اختیار شهروندانش قرار دهد. تجربه شادی در یک شهربازی( یا حتی یک پارک محلی کوچک برای کودکان)، در یک استادیوم ورزشی، یک فرهنگسرا یا یک جشنواره خیابانی و... هر یک تجربه¬های متفاوتی از شادی و سرزندگی را در اختیار افراد جامعه قرار می¬دهند ولی متأسفانه در خیابان نواب جدید غیر از پارک بوستان که یک پارک یک هکتاری در فاز یک می¬باشد، در کل پروژه هیچ فضای جمعی و بازی یافت نمی¬شود و هیچ فضایی جهت تعاملات اجتماعی، فعالیتها و گذران اوقات فراغت در منطقه وجود ندارد. توجه و تمرکز بر روی پتانسیل¬های مالی استفاده¬های زمین، بر مقدار محدود این¬گونه فضاها در منطقه منتهی شده است.
احساس امنیت نیز یکی از عوامل ایجاد سرزندگی است، برای مثال روشنایی کافی در شب سبب ایجاد امنیت در گذرها و معابر می¬شود در نتیجه اینگونه فضاها هیچ¬گاه خالی از جمعیت نمی¬شوند و سرزندگی و پویایی همیشه در انها جاری است.
روشنایی ناکافی در شب و همچنین دید بسته در برخی معابر و گذرهای نواب سبب شده که ساکنان بعد از تاریک شدن هوا کمتر از این گذرها استفاده کنند و این ناامنی سبب سلب سرزندگی در شب هنگام در این گونه فضاها می¬شود.